Fazla Hor Kullanılmamış İnek Memeli Hatun Kendini Teşhir Etmekten Çok Mutlu; Uzun ve yorucu bir nöbetin ardından eve döndüğümde, şehrin gürültüsü kapının dışında kalmıştı. Üzerimdeki beyaz üniformadan kurtulmak, günün tüm ağırlığını üzerimden atmak gibiydi. Sıcak bir duşun ardından odama geçtiğimde, oda sadece yumuşak bir abajur ışığıyla aydınlanıyordu.
Evin sessizliği ve bana ait olan bu alan, gün boyunca başkaları için koşturduktan sonra nihayet kendi varlığımı hissetmemi sağlıyordu. Masanın üzerindeki kamerayı açıp ekran karşısına geçtiğimde, amacım dış dünyaya bir şey kanıtlamak değil, sadece kendi ritmimi bulmaktı. Ekrandaki yansımama baktığımda, o anki özgürlüğün ve kendi bedenimle olan barışıklığımın getirdiği o içten tebessümü gördüm.
Dışarıdaki hayat ne kadar tempolu ve kuralcı olursa olsun, bu oda ve bu anlar tamamen bana aitti. Kendi enerjimi hissetmek, zihnimi boşaltmak ve günün stresini geride bırakmak beni her zaman daha canlı ve yenilenmiş hissettiriyordu. Ekrandaki yansımama bakarken, hayatın tüm karmaşasına rağmen kendine vakit ayırabilmenin huzurunu derin bir nefesle içime çektim.
Yumuşak ışığın odanın duvarlarına yaydığı o sakin ortamda, günün tüm koşturmacası yavaş yavaş zihnimden siliniyordu. Kameranın ekranında kendimle göz göze gelmek, gün boyunca üzerimde taşıdığım sorumlulukların ve mesleki rolün ötesinde, tamamen kendim olabildiğim bir anın başlangıcıydı.
Müzik çalardan yükselen hafif bir melodi odanın sessizliğini doldururken, bedenimin sesine kulak vermeye başladım. Yoğun temposu olan bir işte çalışmanın getirdiği kas gerginlikleri, kendime ayırdığım bu özel dokunuşlarla ve zihinsel rahatlamayla yerini tatlı bir gevşemeye bırakıyordu. Ekrandaki canlılığım, kendine güvenen ve bedenini tanıyan bir kadının sarsılmaz rahatlığını yansıtıyordu.
Aynada ve ekranda gördüğüm her detay; o günün yorgunluğunu silip atan, insanı yeniden kendi merkezine toplayan özel bir ritüele dönüştü. Kimsenin ne düşündüğünün, dış dünyanın kurallarının ya da zamanın nasıl aktığının hiçbir önemi yoktu. Sadece ben, kendi enerjim ve o anın sunduğu katıksız özgürlük vardı. Her nefeste biraz daha hafiflediğimi, zihnimi ve bedenimi yeniden tazelediğimi hissederek anın tadını çıkarmaya devam ettim.
