Ufaktan Kalın Aletiyle Koca Popolu Yengesini Arka Kapıdan Doyuruyor; O akşam mutfaktaki hava, sadece çay buharıyla değil, söylenmemesi gereken o ağır cümlenin yüküyle de ısınmıştı. Yengem, elindeki bardağı masaya bırakırken bakışlarını bir noktaya sabitledi; o an sadece kilolarından değil, o kiloların altına gömdüğü özgüveninden ve amcamla aralarındaki o bitmek bilmeyen monotonluktan bahsediyordu.
“Amcan artık beni görmüyor bile,” dedi sesi titreyerek. “Kilo aldıkça her şey o kadar sıkıcı bir hal aldı ki… Yatakta iki yabancı gibiyiz. Kendimi suçlu hissetmekten yoruldum.”
O an odadaki sessizlik sağır ediciydi. Salondan amcamın izlediği haber bülteninin sesi geliyordu ama mutfakta bambaşka bir dramın perdesi açılmıştı. Bu sadece fiziksel bir şikayet değildi; içinde birikmiş bir onaylanma ihtiyacı ve derin bir yalnızlık vardı.
O Anki Karmaşa
Bakışlarındaki o “beni anla” ifadesi, beni sadece bir dinleyici olmaktan çıkarıp, amcamın yetersiz kaldığı o duygusal boşluğu doldurmaya davet ediyordu. Ben ne diyeceğimi bilemezken, o bir adım daha ileri gidip elimi tuttu.
“Senin gibi beni gerçekten dinleyen biriyle konuşmak o kadar iyi geliyor ki… O ise sadece televizyona bakıyor. Ben artık kadın olduğumu unuttum.”
O saniyede her şey birbirine karıştı. Bir yanda amcamın salondaki varlığı, diğer yanda yengemin üzerime yıktığı bu mahrem itiraf. Kilolarından duyduğu rahatsızlık artık bir “bahaneye” dönüşmüş, asıl mesele amcama olan öfkesini benim üzerimden dindirme çabasına evrilmişti.
Duygusal Bir Çıkmaz
Yengem, kilosunu her kötülediğinde benden “Hayır, hâlâ çok güzelsin” cevabını bekleyen o bakışı fırlatıyordu. Ben bu onayı verdikçe, o bana biraz daha yaklaşıyor, amcamdan biraz daha uzaklaşıyordu. Artık o evde üç kişi değil, iki sırdaş ve bir yabancı (amcam) vardı.
Bu durum, yengemin her fırsatta mutfağa beni çağırmasıyla, amcamın olmadığı anlarda ses tonunun yumuşamasıyla ve o “sıkıcı” hayatının detaylarını daha da derinleştirerek anlatmasıyla tam bir çıkmaza girdi. Ben artık sadece bir yeğen değil, onun hem dert ortağı hem de amcama karşı duyduğu hıncın gizli bir ortağıydım.
